Fitness programma
Hertraining na blessures
Early Takeoff Syndrom ETS ( te vroeg afzetten voor sprongen door oogprobleem) + zicht van de hond
Mijn dierenartsen
Ziektekostenverzekering
DNA-onderzoek
Kanker en chemo
Bach-therapie
Rugblessures
Scalibor anti-tekenband en anti-vlooien band
Angst bij honden ( training, thundershirt, homeopathische middelen, Bach, reguliere medicijnen)
Uitgebalanceerd fitness programma voor agility-honden ( Chris Zink 2010 en andere deskundigen )
1) Krachttraining
Rennen door de bossen, terugroepen - long distance recall , korte stukjes bergop rennen, retrieven, spelen met andere honden ( in een beperkte ruimte).
2) Body awareness ( proprioception)
Oefeningen om de hond bewust te maken van bewegingen van de vier poten. Bekend is de ladder-oefeningen. Ladder op de grond leggen, of cavalettis gebruiken.
3) Duurtraining - draven aan de riem
Constant tempo, naast de fiets, mee met joggen, mee met skaten of loopband.
Voor agilityhonden is 3x per week 20 minuten voldoende. Wel opbouwen vanaf enkele minuten tot 20 minuten.
4) Agility training
Met beleid, niet te lang trainen en de hond niet overbelasten.
Agility training alleen is niet voldoende om de hond fit genoeg te krijgen voor wedstrijden.
5) Warm-up en cool down.
Warm-up 10-20 minuten. Wandelen - draven - paar jumps - tuggen - sprintje. Na de warm-up in wedstrijdsituaties kun je hond ongeveer 10 minuten terug in de bench leggen als je nog niet aan de beurt bent om te starten. Of als je als eerste moet starten na het verkennen. ALs je de hond dangaat halen, hond goed in beweging houden en spelen. Mensen die een goede warm-up gehad hebben, lopen gemiddeld 7% sneller. Als deze getallen ook voor honden gelden, is dat voor een gemiddeld vast parcours 3 seconden sneller.
Warm-up aanpassen aan de weersomstandigheden, bij warm weer veel kortere warm-up en oververhitting voorkomen. Bij extreme kou hond beschermen met jas en langere warm-up doen.
Cool down 10 minuten. Van draf terug naar wandelen. Aanpassen aan weersomstandigheden. Bij warm weer hond direct koelen met bv. vochtige doeken, water geven, daarna wandelen indien mogelijk in de schaduw.
Retraining program na genezen van een blessure , Chris Zink 2010
Na genezing van de blessure moet je rekenen op een hertrainingsprogramma van twee tot drie maanden, uitgaande van drie à vier trainingssessies of fitnesstrainingen per week. Na constatering van een blessure heb je een bepaalde genezingstijd/behandeltijd, gemiddeld 2 maanden, en daarna begint het hertrainingsprogramma. Alles kan per hond verschillen. Dezelfde blessure weer opnieuw krijgen is het meest voorkomende probleem.
Eisen aan trainingsaccommodatie: vloer niet glad en/of te hard.
Week 1 en 2: sprongen 40 cm ( large dogs) in een rechte lijn, rechte tunnels, eventueel wijde bochten, maximaal 6 toestellen per rondje, trainingsduur 5-10 minuten inclusief pauzes, spel en ombouwen parcours.
Krachttraining en/of fitness training, body awareness oefeningen ( proprioception) op overige dagen.
Week 3 en 4: sprongen verhogen tot 50 cm ( large dogs). Bochten van 90 graden. Wip en slurf. Maximaal 10 toestellen per rondje, trainingsduur 15 minuten inclusief pauzes, spel en neerzetten andere opstelling. Fitnesstraining op overige dagen.
Week 5 en 6: sprongen verhogen tot 55 of 60 ( large dogs). Bochten van 180 graden. Toevoegen: schutting en band. Maximaal 12 toestellen per rondje. Trainingsduur 20 minuten inclusief pauzes, spel en ombouwen. Fitnesstraining op overige dagen.
Week 7 en 8: 25% van de sprongen op 65 cm. Rest iets lager. Toevoegen: kattenloop en slalom. Maximaal 12 toestellen per rondje. Geen erg moeilijke jumpsessies met veel scherpe bochten. Trainingsduur 30 minuten inclusief pauzes, spel, ombouwen.
Week 9 en 10: normaal trainen.
Early Takeoff Syndrome = timen voor sprongen door visueel probleem
Early Takeoff Syndrom (ETS) = te vroeg afzetten voor een sprong door het niet goed zien van de lat.
2011 artikel over erfelijkheid van Linda Meckelenburg ( dierenarts - agility trainer - Member Team USA)
2011 artikel met video's van Linda Mecklenburg
ETS is een oogprobleem met het inschatten van diepte en/of een probleem in de samenwerking tussen visuele input en de hersens. ETS ontstaat tussen het 1e en 3e jaar na de start in de competitie, voor zover op dit moment bekend. ETS is niet nieuw. In vrij oude Obedience-boeken wordt al melding gemaakt van problemen met een bepaald soort sprong, terwijl andere sprongen geen problemen opleverden.
Linda Mecklenburg, deelnemer voor de USA op 10 WK’s , professioneel agility trainer sinds 1990, schrijver van standaardboeken over jumping skills, is dit probleem jaren geleden op het spoor gekomen. Omdat het vrij vaak voorkwam in haar praktijk als trainer, heeft zij hier een studie over gemaakt. Het syndroom is in kaart gebracht, en binnenkort start een gen-onderzoek bij Border Collies en Shelties in Amerika. Het is duidelijk dat er een erfelijke component is. Er zijn nesten bekend waarbij alle broers en zusjes ETS hadden, er is ETS voorgekomen bij halfbroers en halfzusters van een lijder, en er zijn ook nesten bekend waarin een of twee ETS-honden zaten en 1 WK-deelnemer zonder ETS.
ETS wordt steeds erger, is progressief, en valt niet weg te trainen. Een hond met ETS wordt niet blind, heeft in het dagelijks leven nauwelijks last van zijn oogprobleem. ETS kan niet vastgesteld worden door oogonderzoek. Bij mensen kun je met oogonderzoek ook niet vaststellen welke bril ze nodig hebben. Hopelijk komt er resultaat uit het genetisch onderzoek.
ETS honden kunnen zonder problemen schapendrijven, flyballen, jagen, stoeien etc. Daarom denken handlers van ETS-honden bijna nooit aan een oogprobleem.
ETS wordt duidelijk bij agility, en uit zich in te vroeg afzetten voor de sprong. De hond ziet niet precies waar de lat ligt. De lat zweeft als het ware. De hond gaat timen voor de sprong, tussenstapjes maken om op de lat te focussen, de kop gaat naar beneden bij het maken van de laatste stap voor de afzet. Omdat de hond te vroeg afzet, en al aan het dalen is boven de sprong, kunnen er 3 dingen gebeuren: de hond crasht in de sprong, gooit de lat eraf of gooit de achterhand op het laatste moment omhoog ( indien de hond daar sterk genoeg voor is) en landt daardoor te verticaal op de grond, waardoor de schouders en overige gewrichten te zwaar belast worden. ETS komt vooral voor bij horizontale toestellen, waarbij een lat het minst zichtbaar is vergeleken met andere toestellen. Tafel, breed en band geven problemen, maar de slalomentree niet. Raakvlaktoestellen kunnen normaal genomen worden, maar veel ETS-honden springen laag op de oplopen.
ETS is het duidelijkste te traceren, als er opnames van de jumpende hond in slow-motion van opzij gemaakt zijn. Ook het timen, het maken van tussenstapjes, het omlaag houden van de kop en het eventueel overjumpen ( achterhand te hoog) wordt duidelijker.
Jumping problemen in het algemeen kunnen veroorzaakt worden door blessures, een slechte opleiding, slechte handling, stress.
ETS is anders, de hond ziet de sprong niet goed en compenseert dit door te gaan timen.
ETS is een syndroom, wat betekent een verzameling karakteristieke signalen. Als slechts 1 of 2 van de symptomen aanwezig zijn, is het geen ETS.
Als een goed opgeleide, gezonde en blessurevrije hond met een goede handler na verloop van tijd problemen krijgt met jumping, duidelijk gaat timen en steeds langzamere tijden neerzet, kun je denken aan ETS als aan de volgende voorwaarden voldaan is:
* De hond zet te vroeg af voor sprongen ( enkele sprongen of meerdere sprongen per parcours) en landt te vroeg.
* De hond is 100% gezond en heeft geen blessures.
* De hond heeft een oogonderzoek gehad, waarbij geen oogafwijkingen vastgesteld zijn.
* De hond is zijn carrière in agility normaal of goed begonnen.
* De jumpingproblemen worden erger.
* Jumptraining heeft geen effect, veel of verkeerd trainen maken het probleem erger.
In de meeste honden met ETS zien we ook:
* Lattengooien, problemen met het inschatten van de band, breedtesprong en oxers.
* Hond wordt steeds onzekerder omdat hij de lat niet goed ziet, of de lat raakt.
Een aantal omgevingsfactoren maken het voor een ETS-hond nog moeilijker om te springen:
* Bewegingen van de handler.
* Voor de hond uit lopen.
* Sprongen in een rechte lijn.
* Toestellen die te veel afwijken van het materiaal waar de hond normaal op traint.
* Grote afstanden tussen de sprongen.Hoe verder uit elkaar de sprongen staan, hoe erger het timen wordt omdat de hond de sprong niet goed ziet. ETS honden kunnen vaak heel goed kort springen en een sprong schuin aansnijden zonder problemen.
* Een parcours met gedeeltes in de zon en in de schaduw.
* Fel licht en weerkaatsing van zon op veld ( bv. op kunstgras buiten)
* Drukke achtergrond.
* Combinatie tunnel-jump.
* Ondergrond.
Artikel over ETS van Linda Mecklenburg Manier van springen is uitgetekend + uitleg over ETS
BC korthaar - middelmatig ernstig ( filmpje )
BC - 5 jaar oud + eerdere opnames ( filmpje)
Shelties - beelden in slow motion met commentaar Linda M. (filmpje)
Vicky-Joe 23 months - 2e competition (filmpje)
Vicky-Joe 2 years 8 months- retraining after shoulder injury (filmpje)
Vicky-Joe 24 months - overjumping
Uit: Wikipedia. Ogen
Vroeger werd aangenomen, dat honden enkel grijstinten of 'zwart-wit' konden zien. Uit nader onderzoek is echter gebleken dat honden wel degelijk kleuren kunnen zien, maar wel anders dan de mens.
Het oog van de hond heeft twee verschillende types kegeltjes, die op groen of blauw licht reageren. Dit in tegenstelling tot de mens, die over drie verschillende types beschikt, die op rood, groen en blauw licht reageren. Een hond ziet geen rood en ervaart rode dingen als (donker)groen. Een rode bal in het gras is voor een hond dus lastig te zien.
Een ander verschil is dat het hondenoog in het bereik rond 430 nanometer de grootste gevoeligheid vertoont. Bij de mens is dit rond 530 nanometer. De scherpte van het beeld is waarschijnlijk kleiner dan bij de mens en meer op beweging gericht. Stilstaande dingen worden door de hersenen onderdrukt en zijn door de hond minder goed waar te nemen[15].
Het gezichtsbereik van de hond is met circa 240 graden duidelijk groter dan dat van de mens, mede door de zijdelings implantatie van de ogen op de schedel. Het bereik waarin een hond driedimensionaal kan zien is met 120 graden ongeveer even groot als dat van de mens.
Mijn dierenartsen
Dierenkliniek Kortenoord, Wageningen , Steven Schukking (hoofddierenarts),www.kortenoord.com
Groepspraktijk Dierenartsen Barneveld ( bij vakantiehuis), Erwin van Essen, www.groepspraktijkdierenartsen.nl
Dierenkliniek De Beerendonck, Nijmegen, Peter van Hoeve
Ellen Martens, fysio- en manueel therapeut, sportblessures, soft tissue blessures (spieren, weefsel, pezen, banden), wervels corrigeren en mobiliseren, ribbentest, overig letsel.
www.hetwaterhof.com
Dorit Aharon, orthomanueel dierenarts, Noorden, ruggenwervels rechtzetten, rugletsel na verlammingen behandelen.
www.kreupeldier.nl
Dr. Rutteman, veterinair oncoloog, Utrecht
Luc Janssen, Dierenklinik Anubis, Antwerpen, voor specifieke operaties
Ziektekostenverzekering
www.proteq.nl
DNA-onderzoek bij honden
Vicky-Joe heb ik laten testen op 3 erfelijke ziektes. Vicky-Joe is genetisch vrij van MDR1-defect, Maligne Hyperthermie en NCL ( Neuronal Ceroid Lipofuscinosis). Ik heb alle testen laten uitvoeren bij www.laboklin.de , daar staat ook een overzicht van DNA-testen voor honden. De kosten: € 132,00 voor de drie testen, en € 21,00 voor de bloedafname ( gecombineerd met de 12-weken-enting).
MDR-1 defect: een beetje gebagatelliseerd als zijnde een allergie voor een wormmiddel ( Ivermectine e.d.) en voor een anti-diarrheemiddel ( Loperamide), waardoor neurotoxische reacties en epilepsie-achtige verschijnselen kunnen ontstaan, soms met ernstige of fatale gevolgen. Inmiddels is er al veel meer over bekend. Honden met dit defect kunnen veel medicijnen niet verdragen ( nodig voor bv. het hart en bij kanker etc.). De lijst is niet volledig, omdat nog niet alle medicijnen getest zijn. Het duidelijkste verhaal staat op www.gencouns.nl . Bij de Border komt het officieel zeer weinig voor, maar op mijn zoektocht naar een pup ben ik het tweemaal in lijnen tegengekomen. Ik heb liever geen hond met dit defect, ook omdat de Veluwe vol ligt met paardenuitwerpselen met ongetwijfeld Ivermectine erin. Bij Laboklin kun je ook een testsetje aanvragen voor een speekseltest voor 40 euro.
Laboklin test inmiddels niet meer zelf, maar stuurt de test door. In Nederland zijn de testen veel duurder.
Omdat voor de andere twee testen toch bloedafname nodig was, heb ik een bloedtest laten doen.
Maligne Hyperthermie: een nare en soms levensbedreigende allergie voor spierverslappers en narcosemiddelen. Als je weet dat je hond dit heeft, kan er goed rekening mee gehouden worden. Ik wilde het dan ook weten, daar VJ zeker wel een keer onder narcose zal gaan.
NCL: een dodelijke hersenziekte die het zenuwstelstel aantast. 3,5 % van de Border Collies is drager. De ziekte wordt al genoemd in bekende standaardboeken over Borders. De ziekte openbaart zich rond het tweede levensjaar en is uiteindelijk fataal. Sinds 2006 is er een DNA-test. Het duidelijkste verhaal staat op: www.unsw.edu.au/research/res/resissue5/16_BrighterProspects.pdf
Kanker bij honden
Ik heb Dr. Rutteman, de oncoloog van Mexx, beloofd om een stukje over kanker op deze website te zetten.
Bij het eerste consult met Mexx in juli 2007 gaf de oncoloog aan, dat er officieel 60% kans was dat Mexx een erfelijke vorm van lymfklierkanker had, en 40% dat het gewoon pech was. Hij vermoedde echter erfelijkheid, gezien de jonge leeftijd van Mexx en de agressiviteit van de tumor. In de veterinaire oncologie wordt 4 generaties teruggekeken. Later bleek, dat de ziekte bij Mexx o.a. in de 3e generatie zat. Voor mij was dit een verrassing, ik dacht eigenlijk dat kanker bij dieren altijd een pechgevalletje was. Een toevallige ontsporing van het systeem. Omdat Mexx gezonde ouders en op dit moment nog gezonde broers en zusjes heeft, had ik het niet verwacht.
In een aantal rassen komt kanker te veel en ook steeds meer voor. Dat heeft onderzoekers op het spoor gezet van de erfelijkheid. Een op de acht Berner Sennenhonden overlijdt op te jonge leeftijd aan longkanker. Flatcoats, Goldens en Labradors hebben erfelijk bepaalde kanker in het ras.
Algemeen wordt nu aangenomen, dat kanker bij dieren veel erfelijker is dan kanker bij mensen. Sinds kort is het volledige DNA-profiel van de hond bekend. Daarmee komt ook de speurtocht naar de genen, die kanker veroorzaken, in beeld. Meer hierover kun je lezen op www.kankeronderzoekbijdieren.nl. Donaties via deze site mogelijk. Een informatieve site is ook www.wagenrenk.com . Over de chemo staat een goede uitleg op www.mcvoordieren.nl/internegeneeskunde/tumorenchemo.html .
Persoonlijk verslag van de chemokuur van mijn jonge wedstrijdhond Mexx
4 juni 2007
Ik heb mijn twijfels over de gezondheid van Mexx en ga naar een invaller-dierenarts. Mijn eigen dierenarts is met vakantie. Na een zware longontsteking in november 2007 kucht Mexx af en toe tijdens de training. Er blijkt een vlekje op de longen te zitten en de lymfklieren zijn vergroot. Geen reden tot paniek, de lymfklieren moeten vanzelf kleiner worden. Zo niet, moet ik over een paar weken terugkomen.
21 juni 2007
Mexx wordt doodziek en heeft meer dan 40 graden koorts. Diagnose: lymfklierkanker. Prognose: ze leeft nog enkele dagen tot enkele weken. Een van de tumoren drukt de keel dicht. Er is geen perspectief volgens de dierenarts. Ik mag Mexx ook direct in laten slapen, omdat het twijfelachtig is of ze de komende nacht overleeft. Ik ben totaal van de wereld, en neem Mexx mee naar huis.
21-26 juni 2007
Mexx ligt 6 dagen lang op ons bed en kijkt Animal Planet. Af en toe een stukje lopen in de tuin voor de behoeften. Met prednison, geweekte brokjes en een sportdrankje knapt ze op.
27 juni 2007
Mexx is opgestaan en heeft de eerste aanval op haar leven afgeslagen. De koorts is weg, en Mexx gaat voor de buitendeur liggen om te gaan trainen. Die dag doet ze drie pogingen om mij te bewegen om te gaan trainen. Als ze begrijpt dat ik dat niet ga doen, gaat ze achter de toiletpot liggen en blijft daar ook liggen. Ik heb nu een depressieve Border Collie.
28 juni 2007
Weer gaat Mexx achter de toiletpot liggen, als ik niet wil gaan trainen. Ze komt de hele dag niet meer van het toilet af.
29 juni 2007 1e training
Mexx ligt voor de buitendeur om te gaan trainen. Ik besluit haar een plezier te doen en haar in de trainingstuin uit te laten. Mexx scheurt richting trainingstuin, gaat helemaal uit haar dak en besluit zelf te gaan trainen als ik niet meewerk. Ze kan nog steeds behendigheid en wordt er heel vrolijk van. De rest van de dag maakt Mexx een gelukkige indruk. Dat is alvast iets.
30 juni 2007 Wedstrijd West-Friesland
Mexx ligt weer voor de buitendeur om te gaan trainen. Ik heb die dag een wedstrijd in West-Friesland, en ik besluit haar het grootste plezier van de wereld te doen: we gaan een wedstrijdje lopen. Daar kan ze nog harder gaan dan in de tuin en echt genieten. Ik zet Mexx in de auto en rijd maar aan. Geen idee hoe dit moet aflopen. Als ze dan toch dood gaat, dan haar maar zo veel mogelijk laten genieten. Ik heb het er heel moeilijk mee, maar probeer me heel goed te concentreren op de parcoursen om Mexx zo goed mogelijk te laten lopen. Leuk als herinnering , als we toevallig goed lopen.
Ik zet Mexx in de bench vlakbij de ring, zodat ze geen energie verliest met het naar de ring toe trekken. Mexx wordt 2e en 5e en promoveert die dag naar de B2. Wat ik daar mee moet, weet ik echt niet. Maar het is wel de aanleiding om het niet op te geven. De hele nacht na de wedstrijd surf ik op Internet en vind van alles over lymfklierkanker en behandelwijzen. Utrecht en De Wagenrenk blijken zelfs een veterinair oncoloog te hebben. Ik besluit om door te vechten met Mexx. We gaan er gewoon samen voor.
4 juli 2007 start chemokuur
Ik kan zeer snel bij de oncoloog terecht, en Mexx krijgt op 4 juli haar eerste anti-tumor-spuit, het begin van de chemokuur. Op 5 juli zijn alle tumoren weg en heeft Mexx weer lucht. Dit betekent dat ze in ieder geval goed reageert op de chemo en waarschijnlijk 6 tot 12 maanden langer zal leven. Er is een kleine kans dat ze helemaal geneest ( 15%). 15% is niet veel, maar het is wat. Je denkt dan liever niet aan de 85 % die het niet redden. Mexx heeft geen bijwerkingen, behalve wat conditieverlies. Ze springt weer vrolijk in het rond. Elke 2 weken moet Mexx een injectie of een kortdurend infuusje hebben. Tussendoor tabletten. We doen het gewoon.
7 juli 2007 Wedstrijd Rotterdam
Mexx zit op 60% van haar normale conditie en wordt 1e op het VP.
Nu mag ik ook nog meedoen aan de Cynophilia Masters 2007. Als ze dan nog leeft. Het is allemaal erg dubbel en ik heb het erg te kwaad met de situatie. Toch moet ik goede moed houden. Mexx vrolijkt mij steeds weer op. Wat een hond.
Juli 2007-december 2007 Chemokuur
Mexx doet het goed op de chemokuur. Ze is echt een vrolijke hond en heeft ogenschijnlijk nergens last van. Haar conditie schat ik op 70% van wat het was. Mexx had een conditie van 200%, dus hierover maak ik mij geen zorgen. Haar ADHD-gedrag blijft en ze is de hele dag in de weer met van alles. Ik train ultra-kort en alleen onder goede omstandigheden.
Omdat ik niet over de kanker van Mexx kan praten zonder in huilen uit te barsten, besluit ik het voor mijzelf te houden. De wedstrijden moeten leuk zijn voor Mexx en een afleiding voor mezelf. Ik hoop dat niemand zich beledigd voelt, omdat ik niets heb gezegd.
Januari 2008 - april 2008
Mexx is chemovrij en zo gek als een deur. Haar conditie schat ik op 90% van wat het vroeger was. Ik ga weer normaal trainen. Haar vroegere snelheid komt terug.
April 2008-juni 2008
Drie dagen voor de wedstrijd bij DVS in april is de kanker terug. Mexx begint aan haar 2e chemokuur. Er is geen hoop meer op genezing. Mexx behoort definitief niet tot de groep van 15% die volledig geneest en gewoon oud kunnen worden. We hebben het nu alleen over levensverlenging. Het is een kwestie van weken of heel misschien maanden. De oncoloog is somber. De kanker is erfelijk en behoorlijk agressief. Dit gaat helemaal verkeerd aflopen.
7 juni 2008
Vlak voor de wedstrijd in Venlo blijkt uit de bloedonderzoeken dat Mexx een witte-bloedlichaampjes-collaps heeft, dus geen weerstand meer heeft. Dit is een bijwerking van chemo. En een aanwijzing dat het systeem de chemo niet meer aan kan.
Nu wordt het heel eng. Mexx en de pup mogen nergens heen, we moeten thuisblijven vanwege infectiegevaar. Mexx is overigens supervrolijk en we hebben leuk getraind die dag.
21 juni 2008
Ik mag wel naar de wedstrijd in West-Friesland, het bloed is weer OK na 2 weken. Ik heb problemen met de concentratie op de wedstrijd, maar Mexx doet het leuk verder en amuseert zich weer geweldig.
2 juli 2008
De maand juli is een tranendal. De tumoren bij de keel beginnen te groeien, ondanks chemo. De chemo wordt daarom gestopt, het wordt sowieso te gevaarlijk en het heeft te weinig effect. De tumor reageert ook niet op een superdosis prednison. Nu wordt het kritisch. Ik had gehoopt dat er met prednison nog een half jaartje levensverlenging in zat. We gaan op vakantie in Nederland en hopen er het beste van.
19 juli 2008
De conditie op de European Open in Duitsland is teruggelopen tot 50 %. Ruim genoeg voor snelle rondjes. Mexx heeft de grootste lol en we lopen heel behoorlijk.
22 juli 2008
De tumoren blijven groeien, ik zie ander gedrag, de conditie loopt terug tot 35%. Foute boel. Ik moet haar in laten slapen, maar wat is het goede moment ?
Ik besluit dat Mexx mag blijven leven zolang ze goed kan eten en ademhalen, in de rondte springt, behendigheid kan doen en in het zwembad wil spelen. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om een gezond ogende vrolijke hond preventief in te laten slapen. Hopelijk ben ik op tijd bij de dierenarts als het echt fout loopt. Beter iets te laat dan een paar weken te vroeg in laten slapen. Ik hoop maar dat ik het goed doe zo, het is wel een enorme stress. Steeds checken hoe ze zich voelt, letten op aanwijzingen, proberen 's nachts nog af en toe te slapen etc. De spanning loopt op.
2-3 augustus 2008
Vrijdagmorgen 1 augustus check ik nog een keer of Mexx nog steeds gemakkelijk een rondje kan lopen. Ze vindt de training geweldig en gaat ouderwets uit haar dak. We vertrekken richting Border Collie Classic. Al lopen we maar een parcours, Mexx vindt alles leuk. We lopen uiteindelijk 6 rondjes in 2 dagen, en Mexx is happy. Haar laatste rondje loopt ze het snelst, tot mijn verbazing.
4 augustus 2008
Ik heb een afspraak bij de oncoloog om 13.30. Ik vrees dat dit de laatste afspraak is, maar ik ben er nog niet zeker van. Op de wedstrijd ging het zo goed en Mexx is deze morgen weer fit en vrolijk. Ik zie wel ander gedrag en dat is niet goed.
Vlakbij Wageningen wordt Mexx ziek, darmproblemen en buikpijnen. Ik ben binnen 10 minuten bij de oncoloog. Mexx ziet er voor het eerst echt slecht uit. De lymfklieren in de darmen geven problemen en de milt lijkt ontstoken. Nu weet ik het zeker en Mexx wordt geëuthanaseerd. Haar lichaam is ter beschikking gesteld aan de Universiteit van Utrecht.
Rugproblemen
Op de site van dierenarts Maarten Kappen staat een duidelijk verhaal over kwalificaties van rugblessures. Zie
www.dierenkliniekeersel.nl . Klik op "literatuur" , rechts kun je een artikel aanklikken "Hernia bij de hond".
Maarten Kappen klasseert de rugblessures in graad 1 t/m 5, afhankelijk van de ernst van de blessure. Graad 1 is bv. voor een minimale pijnlijkheid bij beweging, graad 5 is een dwarslaesie. De cijfers: 50% van de honden die een verlamming oplopen, geneest.
Bach-bloesem-remedies
Geadviseerde boeken:
Het meest duidelijk voor Bachtherapie bij honden vind ik het boek: "Bach-remedies voor honden & Paarden" van Margreet Dudok van Heel.
Voor meer info in de diepte kijk ik in het boek van Mechtild Scheffer, "Bach bloesemtherapie theorie en praktijk". Dit boek gaat alleen over mensen, maar geeft soms wel antwoord op vragen die ik heb. Alle overige boeken heb ik gelezen, maar deze twee vind ik het beste. Er zijn ook Bach-bloesem-therapeuten / gedragstherapeuten voor honden, maar ik ben echt een zelfstudie-type.
Bach-therapie gebruik je, als de psyche van je hond tijdelijk uit balans is.
Algemene richtlijnen: probeer zo duidelijk mogelijk te definiëren wat volgens jou het probleem met je hond is. Hoe minder remedies je kiest, hoe beter het is. Maar een combi van bv. 3 remedies is prima. Ik geef per remedie 4 druppels per keer. Ik gebruik geen flesje om de remedies te mixen.
De eerste week geef ik de gekozen combi 6 x per dag, na een week ga ik terug naar 4 keer, weer 2 weken later naar 2 keer per dag. Als de flesjes op zijn , stop ik, en meestal is de hond dan weer in balans gekomen. Na 4 tot 5 weken zijn de flesjes op.
Voorbeeldcombi's:
Naomi ( onstuimig, druk, rusteloos, neurotisch) : Impatiens
Vicky-Joe ( wil alles te goed doen, gedraagt zich gedrukt als iets niet lukt, kan overbelast worden door te moeilijke taken) : Elm, Hornbeam
Luca ( angst na DA-bezoek en daarna de weg kwijtgeraakt): Mimulus, Larch, Aspen, Star of Bethlehem.
Scalibor anti-teken en anti-vlooienband
Deze band houdt onze honden 100% tekenvrij en vlooienvrij. Wij zijn dit jaar in gebieden geweest waar extreem veel teken zitten.
De teken die op de hond vallen, worden bijna direct verlamd als zij bloed zuigen, en vallen weer van de hond af.
De band werkt precies 6 maanden. Het tekenseizoen is echter langer. Wij gebruiken per hond 2 scaliborbanden, een van 1 maart tot 1 augustus en een van 1 augustus tot begin december.
De band is giftig, als honden een stukje van de band opeten, ontstaat een levensgevaarlijke neurologische toestand. Vooral opletten bij stoeiende pups.
Angst
Een hond die angstig is, kan vluchten indien de angstprikkel zich voordoet ( weglopen, naar binnen willen, naar de auto terugrennen, niet meer naar buiten durven, niet meer buiten zijn behoefte durven doen etc.).
Een hond kan verstarren. En een hond kan aanvallen, dus agressie gaan vertonen ( angst voor mensen, angst voor kinderen, angst voor andere honden).
Behalve vluchten, verstarren en agressie zie je angst ook aan de volgende symptomen in angstige situaties: bek aflikken, oren plat tegen de kop, geeuwen, uitschudden, rennen, lage staartdracht, hijgen, trillen, kwijlen, grotere pupillen, janken, blaffen, ontlasting binnenshuis of op niet-geschikte plaatsen, overdreven aandacht zoeken, slecht eten.
Als de normale socialisatie-periodes voorbij zijn, en de hond is angstig in bepaalde situaties, kun je dit niet meer oplossen door de hond veelvuldig met die situaties te confronteren. Zoals blijven meenemen naar wedstrijden, langs drukke wegen wandelen, naar een markt of stadscentrum gaan, je vrienden op bezoek vragen etc.
Behandeling:
A:Training / gedragstherapie
1) Counter-conditioning en de-sensitization, in samenwerking met gedragstherapeut
B: Dempen van de angst ( anders is leren niet mogelijk), bijvoorbeeld:
1) Homeopathische middelen en/of Bach-therapie
2) Zylkene ( voedingssupplement, bij stress en snel geprikkeld zijn)
3) Feromonen ( DAP )
4) Tellington Touch massage
5) Thundershirt*
6) Clomicalm of Selgian ( reguliere medicijnen met mogelijk bijwerkingen) + gedragstherapie
7) Reconcile ( regulier medicijn met mogelijke bijwerkingen) + gedragstherapie
Luca:
Fase 1: dec 2010 - mei 2011:
Training + Puur nervositeit + Rust Compositum + Tarentula ( alleen op recept) + Tellington Touch + Thundershirt.
+
Opgevoerde geluidstraining / omgevingstraining.
*Voor effecten Thundershirt bij Luca: zie Actueel 19 december 2010.
Maat Thundershirt: Medium, Luca is 50 cm schofthoogte, 60 cm borstkas en 15 kilo.
Shirt langzaam opbouwen. Shirt heeft klittenband wat vrij hard geluid maakt. Eerst de hond wennen aan dit geluid, vooral bij geluidsgevoelige honden.
Tussen shirt en vacht moet nog een vlakke hand passen. Het shirt moet goed aansluiten maar niet te strak zitten.
Start met 5 minuten en ga meteen wandelen met het shirt aan.
Shirt kan verschillende periodes per dag aan, maar altijd onder toezicht en niet te lang achter elkaar.
Er kan een beginreactie ontstaan, dan voorzichtiger starten.
*Tellington Touch privéles, Luca reageert goed op massage, maar in extreme omstandigheden werkt het niet.
Fase 2 : mei 2011 - november 2011:
Na terugval in gedrag door heftig geluid ( 6 maanden na eerste aanpak van het probleem) overgeschakeld naar een regulier medicijn: Clomicalm.
Vult mogelijk tekort aan serotonine in de hersens aan.
Het werkt ! Gestart met minimale dosis (= 2 mg) , effect, maar te weinig, opgebouwd naar maximale dosis ( = 4 mg per kilo lichaamsgewicht).
Effect zeer goed. Clomicalm wordt afgebouwd.
|
