Clever Mexx Granting Pleasure
VDH/ZBrH 8661 ( 2 FCI-generaties +2 ISDS generaties)
NHSB 2555233

Clever Mexx Granting Pleasure, mijn "once-in-a-lifetime-dog". Dit hele snelle, hele drukke en superslimme Border Collietje had vanaf de dag dat wij haar ophaalden in Duitsland mijn hart gestolen. Een hond, die leefde voor agility en voor spelen met haar baasjes. Met haar heb ik vanaf het begin een supergoed contact gehad.

 

Mexx kwam uit een combinatie, die al veel goede agility-honden heeft voortgebracht. 4 honden uit het A-nest met Duitse handlers hebben diverse keren op een WK meegedaan ( Sylvia Vaanholt met Amazing Gill, Florian Cerny met A German Lass, Ursula Cerny met Agent Black en Andrea Deeg met Anne Hope). Twee echte kortharige evenbeelden van Mexx uit het B-nest ( Brit-Brit van Remo Müller uit Zwitserland) en uit het C-nest ( Chili van Krizstina Kabai uit Hongarije ) deden in 2006, 2007 en 2008 mee aan het WK.

De behendigheidscarrière van Mexx startte prima in april 2006. We zaten snel in de B1. Vanwege een zware blessure door het over de kop slaan in de tunnel in de eerste B1-wedstrijd was de rest van 2006 verloren qua prestaties. In 2007 startten wij goed, maar kreeg ik twijfels over de gezondheid van Mexx.

In juni 2007 werd bij Mexx op de leeftijd van 3 jaar de diagnose Maligne Lymfoom ( lymfklierkanker, type non-hodgkin) gesteld. Het was een enorme klap voor ons. Het allerleukste hondje dat ik ooit gehad heb, was ongeneeslijk ziek. Na 1,5 jaar trainen was alles  voorbij, juist met deze talentvolle snelle hond. 

Dankzij chemotherapie heeft Mexx nog 13 kostbare maanden geleefd, van 4 juli 2007 tot 4 augustus 2008.

Een periode van veel verdriet, van hoop, vrees en tenslotte afscheid. Maar zeker ook een periode van nog genieten van deze geweldig vrolijke, slimme en energieke hond.

Dankzij de chemokuur heb ik nog twee seizoenen met Mexx kunnen sporten. Ik ben dan ook veel dank verschuldigd aan Dr. G. Rutteman, veterinair oncoloog van de Universiteit van Utrecht. Mexx heeft vrijwel geen bijwerkingen van de chemo gehad, en is altijd de vrolijke, uitbundige en sportieve hond gebleven die ze was. Tot de laatste dag.

Onder  "medische info" staat het verslag van de chemokuur en de impact van alles op onze wedstrijden.

 



 A million times I will miss you, a million times I will cry
If love alone could have saved you, you never would have died
If tears could build a stairway, and heartache make a lane,
I'd walk the path to heaven and bring you back again.

Hieronder foto's van de agility-carrière van Mexx:

Prestaties in de A1-klasse

Border Collie wedstrijd april 2006 1e VP

De 3x uitmuntend (u-tjes)  in 2006 om te promoveren 

Prestaties in de A2(B1)-klasse

Breda A2 2006 , 1e wedstrijd B1, VP 2e plaats

 

Nordseeturnier 2007 

Mexx had kanker vanaf mei 2007. Heerhugowaard is onze eerste wedstrijd na de diagnose.
Heerhugowaard A2 ( B1) 2007 plaats 2 JP en 5 VP en promotie naar de A3 (B2)  

 Start chemokuur: Mexx loopt in Rotterdam A2 2007 VP 1e plaats 

 Prestaties in de A3 (B2)

 Culemborg 2007 A3 5e plaats JP
 

Cynophilia Masters 2007 

Border Collie Wedstrijd A3 2007 3e plaats VP

Winner 2007 Amsterdam RAI 



Kerstwedstrijd 2007 4e JP

Nijmegen febr. 2008 Open 2e JP (1e Large)

Nijmegen febr. 2008 Estafette 1e plaats 

Zeeuws-Vlaanderen april 2008 40 promopunten

Nordseeturnier mei 2008 

West-Friesland juni 2008 A3 47 promopunten 

European Open juli 2008  

 


Training thuis 24  juli 2008

 European Championship Border Collies 2 en 3 aug. 2008

 Mexx en ik beginnen aan ons moeilijkste tournooi ooit. Het zal de laatste keer zijn dat Mexx en ik een wedstrijd lopen. Mexx heeft lymfklierkanker en heeft nog een of enkele dagen te leven. Ze is nog fit genoeg voor een of misschien meer rondjes. Uiteindelijk wil en kan Mexx alle zes rondjes lopen. Vier van de zes rondjes gaan ook nog goed en snel.
Omdat we niet meer trainen, kan Mexx waarschijnlijk niet meer foutloos lopen. Een rondje zonder fouten is haar gelukt. Leuk, maar qua prestaties had ik geen verwachtingen meer. Mexx mocht gewoon zo hard als ze wilde haar parcoursen lopen.

Het wordt een afscheid in stijl, op een geweldig tournooi, dankzij de prachtige foto's van Ron Baltus en Peter Spoorenberg. Een onvergetelijke herinnering aan Mexx. Mexx heeft zich geweldig geamuseerd en dat is te zien op de foto's.
Ook cameraman Leon is tussen zijn werk als DJ door steeds op tijd paraat om filmpjes te maken van Mexx.

 

 Als Mexx een laatste wens had kunnen doen, was het beslist geweest : het meedoen aan dit tournooi.
Met op het einde van elke wedstrijddag een grote bak vleesbrokken in vette jus. Die heeft ze ook gekregen en met smaak naar binnen gewerkt.

 

 Wij hebben Mexx in moeten laten slapen op 4 augustus 2008, een dag na dit tournooi. 
 
Graag wil ik iedereen, die gereageerd heeft op het overlijden van Mexx, bedanken. Ontelbaar veel ontroerende en vaak zeer persoonlijke mails en kaarten hebben Leon en ik ontvangen Het was een grote troost voor ons dat veel mensen meegeleefd hebben. Wij moeten ons nu bij het onveranderbare neerleggen. Ik heb als een soort afsluiting alle foto's van Mexx en alle reacties in een mooi fotoboek geplakt. Alhoewel ik de klap niet te boven ben, moet het boek nu letterlijk en figuurlijk dicht om verder te gaan met alles. Maar later zal ik er zeker weer in bladeren.